शांतपणे पाउस बघावा म्हणून
मी पकडतो एक कोपरा
सोबत गळणार्‍या  पागोळ्या
वारा थेंबांनी भारावलेला

सरसर  पावसाचा आवाज
टपटप थेंबांची तालात
वाऱ्याबरोबर उडतायत काही
काही नाचतायत कुंपणावर

पावसाचा ताल धरू म्हंटलं
तर तो काही सापडला नाही
विजा सगळ्या चमकतायत सारख्या
पण आवाज एकीचा सारखा नाही

एकटा जरी बसलो होतो
तरी वर्दळ डोक्यात झाली होती
पाउस वेडा वाजतंच होता
डोक्यात विचारांची झुंबड होती

वेडेवाकडे वाटेल तसे विचार
थेंबाला एक या हिशोबानी
भविष्याचे भुताचे चांगले आणि वाईट
तर काही बिना लेबलाचे

छान वाटत होत

अशा वेळी शब्द नको वाटतात
प्रश्नांचा तर रागच येतो
आतल आणि बाहेरच संगीत
तेवढं गोड वाटत

पण घरात सर्वांची लगबग
आत्ताच तर सुरू होईल
अंगणात तुंबलेल पाणी काढायची
आत्ताच तर घाई होईल
(जणू त्या पाण्यानी जगबुडी होणार आहे)

गळणाऱ्या छताखाली
फाटक फडक ठेवायचं असेल
कोणीही पावसात भिजू नका
असा एकच ओरडा असेल

या सगळ्या व्यवहारात
पाउस बघत बसणं मूर्खपणा ठरतो
कटकट कोणाला हवी आहे
मी उठून आतल्या खोलीत जातो

पाणी आत येऊ नाही म्हणून
इथेही खिडक्या उघडायच्या  नाही
कमीतकमी इथे कोणी बोलत तरी नाही
चांगलं नाही आणि वाईटहि नाही

पावसाचा आवाज मात्र येतोय
खूप दुरून आल्यासारखा
हातपाय ताणून मी एक मस्त आळस देतो
जाणवत राहते खोलीतली उब
(का आहे ही खोली एवढी उबदार आणि सुरक्षित)

ही उब दिली आहे आपल्याला
बाहेर व्यवहार संभाळणार्‍यानी
त्यासाठी सोडतायत ते
त्यांच्या वाटच्या पावसावर पाणी

थेंबभर विचार
थेंब थेंबांचा झाला पाउस
पावसाशी बोलता बोलता झालो
पावसाइतकाच निःशब्द

आमच्या दिवंगत प्रेमाखातर
भरली जंगी शोकसभा
स्वतःची स्वगत ऐकायला
प्रत्येक मीच उभा

आमच्या दिवंगत प्रेमाची
मिळणार म्हणे भरपाई
होत्या गाई थोर किती
सांगतायत हळहळणारे कसाई

आमच्या दिवंगत प्रेमानी
दिलाय एकटेपणाचा वारसा
सामोरा येऊनही हसत नाही
माझ्या ओळखीचा आरसा

आमच्या दिवंगत प्रेमाची
आठवण जाता जात नाही
येता जाता प्रत्येक क्षण
आठवून देतो नवीन काही

आमच्या दिवंगत प्रेमाला
देईन आयुष्याच सरण
माझ्याच हातून आलंय शेवटी
माझ्या प्रेमाला मरण

मग परत एकदा सुरू अथक, अहनिहर्श मंथन मनी
मी मेरू मन्दार आणि माझ्याच वासनांचा वासुकी

कोणते देव आहेत मनात, आणि लपलेले दानव कोण
अमृत काय आणि काय विष, पहिला घोट घेणार कोण

मिळतिल उत्तर सगळी , संपतील प्रश्न सारे
शान्ततिल मनातल्या मनात, सोसाटयाचे वारे

पण प्रत्येक उत्तर एक नवीन प्रश्न घेउन येतं
आणि प्रत्येक प्रश्नाचं उत्तर असतंच असं नसतं!

स्तोत्रात इंद्रिये अवघी गुणगुणती दुःख कुणाचे
हे सरता संपत नाही चांदणे तुझ्या स्मरणाचे गीत - ग्रेस संगीत - पं. हृदयनाथ मंगेशकर स्वर - लता मंगेशकर
]]> http://barakhadi.wordpress.com/2008/01/23/%e0%a4%ad%e0%a4%af-%e0%a4%87%e0%a4%a5%e0%a4%b2%e0%a5%87-%e0%a4%b8%e0%a4%82%e0%a4%aa%e0%a4%a4-%e0%a4%a8%e0%a4%be%e0%a4%b9%e0%a5%80/feed/ 1 Strider http://barakhadi.wordpress.com/2008/01/10/hello-world/ http://barakhadi.wordpress.com/2008/01/10/hello-world/#comments Thu, 10 Jan 2008 15:43:42 +0000 Strider ]]> दुनिया सलाम!!!

Hello World!!